نظرت درمورد خوابگاه چیه ؟

زندگی یعنی همین    

من زندگی رو تجربه کردم ،فرهنگ رو مزه مزه کردم ،خوابگاه رو چشیدم . میان شش نفر ازشش استاد وشش فرهنگ و شش لهجه وزبان و در یک اتاق .    

من زندگی رو چشیدم اون روزی که سفره ای بی ریا در اولین روز دانشجویی ،شش غریبه روآشنای دیرینه کرد. همدل وهمراز با هم اشک می ریختیم ومی خندیدیم. با هم درس می خوندیم وبا هم قهروآشتی می کردیم .   

 زندگی همان تغییر شکل دادن آدمی به قالب پنیر بود. وقتی که در ایام امتحان باید یه شبه جور درس تلمبار شده ی یه ترم رو می کشیدیم واز شدت کمبود وقت قناعت پیشه میکردیم و صبح پنیر،ظهر پنیروشب پنیر!    

زندگی رو با تمام بی فرهنگی اش چشیدم !وقتی غذایی رو که مادرم بهم می داد رو با دلی پر از امید تو یخچا ل به امانت می ذاشتم ودیگه هیچ وقت اونو نمی دیدم. هر چی بود زندگی بود وشیرین. اما گذشت...       

 پ.ن:

دفعه ی بعد سعی میکنم در مورد قانونهایی که خاص خوابگاست بگم.

اگه آدم خرافاتی باشه،  هیچ وقت پاشو روی درز موزاییک نمی ذاره!  

اگه آدم خرافاتی باشه،  هیچ وقت ساکن خونه ای نمی شه که پلاکش سیزدهه!

اگه آدم خرافاتی باشه،   گربه سیاهه هم حتما نحسه! 

اگه آدم خرافاتی باشه،   هیچ وقت از زیر نردبون رد نمی شه!   

اگه آدم خرافاتی باشه،   هیچ وقت ماست رو باترشی نمی خوره!

اگه آدم خرافاتی باشه،   هیچ وقت حر فش رو بعد از عطسه بلافاصله ادامه نمی ده!

اگه آدم خرافاتی باشه،   هیچ وقت به شهاب نگاه نمی کنه!  

اگه آدم خرافاتی باشه،   هیچ وقت چهارشنبه ها زیر درخت انجیر نمی ره!    

اگه آدم خرافاتی باشه،   هیچ وقت رو گربه آب نمی ریزه! 

البته اینا همه در صورتی درسته که یه آدم خرافاتی باشه ولی من که شکر خدا (بزنم به تخته!) اصلا خرافاتی نیستم.

   مردم اونو چه طور تعبیر میکنن؟!

    یه روز راننده ی اتوبوس با یکی از مسافراش (که البته کارمند اداره هم بود) سر نداشتن پول خرد جر و بحث میکنه. جالبتر اینکه تو این مشاجره هر کدومشون لقب بی فرهنگ به اون یکی میداد!...نمیدونم فرهنگ برای اونا چه معنائی داشت یا حتی کاربرد کلمه ی فرهنگ درست بود یا نه؟!

   به نظرم راننده اتوبوس فرهنگ رو تو داشتن پول خرد،ساکت شدن در مقابل حرف زور و ارضای خواسته ی خودش خلاصه کرده بود.

  شما چی فکر میکنین؟؟؟؟